Architektura i planowanie przestrzenne

Architektura i planowanie przestrzenne

Ulica Emili Plater

Increase Zwykły Decrease
opublikowano: Tomasz Gamdzyk, 29 czerwca 2012 - 15:42


Modernizacja ulicy Emilii Plater w Warszawie

Gabiony z brzozami na Emilii Plater

Ulica Emilii Plater w Warszawie na odcinku pomiędzy Alejami Jerozolimskimi a ul. Świętokrzyską wybudowana została wraz innymi elementami otoczenia Pałacu Kultury i Nauki. Przez ponad 50 lat eksploatacji jej kamienna nawierzchnia w znacznym stopniu sfałdowała się, miejscami była łatana asfaltem. W krajobrazie ulicy dominowały przede wszystkim parkujące samochody i autokary.

Kilka lat temu zapadła decyzja aby pod ulicą wybudować wielopoziomowy parking podziemny. Inwestycja ta miałaby związek z nowym zagospodarowaniem wokół PKiN, wynikającym z wykonywania ustaleń planu miejscowego. Projekt garażu został zakończony w 2009 roku, obejmował także znaczącą zmianę geometrii ulicy, z przesunięciem jej bardziej na stronę zachodnią. Założono jednocześnie, że inwestycję tę zrealizowano by w oparciu o zasady partnerstwa publiczno prywatnego jako część większego miejskiego kontraktu parkingowego.

Zdając sobie sprawę z tego, że wybór partnera oraz budowa wymagałyby czasu kilku lat, zarząd miasta podjął decyzję aby wykonanie garażu i całkowitą przebudowę ulicy odłożyć do momentu zakończenia centralnego odcinka drugiej linii metra. Jednoczesna realizacja obu tych inwestycji groziłaby bowiem kompletnym paraliżem śródmieścia.

Przenosząc w czasie dużą inwestycję nie można jednak było nie zauważyć, że ulica jest na granicy nieprzejezdności. Trzeba ją było wyremontować. Zarząd miasta oprócz zadysponowania wymiany nawierzchni, postanowił o likwidacji miejsc postojowych na pasie dzielącym jezdnie, Wydział Estetyki Przestrzeni Publicznej w Biurze Architektury i Planowania Przestrzennego został natomiast zapytany oodpowiedni sposób umeblowania pasa rozdzielającego. Byliśmy w tym miejscu przekonani, że użycie donic z zielenią czy słupków blokujących jest zdecydowanie niewystarczające dla wykreowania interesującego fragmentu centrum miasta, nawet przy założeniu, że proponowane rozwiązania miałyby funkcjonować w okresie tylko trzech do czterech lat. Zadanie postawione przez projektantami, to jest zespołem Doroty Rudawej z pracowni RS Architektura Krajobrazu, zawierało zatem wyraźne wskazanie dotyczące tymczasowości, a co za tym idzie konieczności łatwego demontażu i częściowego zwrotu poniesionych nakładów przy wtórnym wykorzystaniu użytych materiałów. Projekt sporządzany był etapami, spośród trzech koncepcji przedstawianych prezydentowi, wybrany został wariant pośredni (łączący różne rozwiązania), a rysunki robocze dostarczane były wykonawcy za pośrednictwem Wydziału Estetyki.

Wzory nawierzchni i układy zieleni na Emilii Plater

Wydaje się, że przyjęte założenia doprowadziły do interesującej realizacji. Drzewa zostały posadzone tak, aby dały się łatwo przesadzić, kosze gabionowe z kamieniami mogą być zaś wykorzystane na innych lokalizacjach. Wstęga miejskiego DNA jest obiektem trójwymiarowym, przeznaczonym do oglądania nie tylko z poziomu ulicy ale i z okien otaczających budynków wysokościowych (w tym z tarasu widokowego na XXX piętrze Pałacu Kultury i Nauki). Realizacja w tej skali w centrum miasta była przedsięwzięciem dość ekstrawaganckim i nietypowym. Wykonawcy, przede wszystkim miejskie przedsiębiorstwa (takie jak Zakład Remontów i Konserwacji Dróg, Zarząd Oczyszczania Miasta, Miejskie Przedsiębiorstwo Robót Ogrodniczych) i nadzorujący całość Zarząd Dróg Miejskich początkowo traktując propozycje projektowe nieufnie, z czasem zaangażowały się z prawdziwą pasją, wprowadzając wiele innowacyjnych usprawnień.

Pliki do pobrania

1. Autorski opis koncepcji cz. 1
(plik: WAR 1_1.jpg, rozmiar pliku: 1.63 MB)
Pobierz
2. Autorski opis koncepcji cz. 2
(plik: WAR 1_2.jpg, rozmiar pliku: 1.96 MB)
Pobierz
3. Kuchnia projektowa: plan nasadzeń roślinnosci
(plik: Plan nasadzen2.pdf, rozmiar pliku: 977.59 KB)
Pobierz