Wytyczne określające zasady lokalizacji oraz sposób aranżacji sezonowych ogródków gastronomicznych urządzanych w przestrzeni publicznej m.st. Warszawy

Przez sezonowy ogródek gastronomiczny należy rozumieć tymczasowe, czyli niecałoroczne, wieloelementowe naniesienie w przestrzeni publicznej, które powstaje w sąsiedztwie pomieszczeń macierzystego lokalu gastronomicznego. Sezonowe ogródki gastronomiczne muszą mieć formę nieobudowaną.

Przy lokalizowaniu sezonowych ogródków gastronomicznych w przestrzeni miasta należy uwzględnić następujące zasady:

1. kształt i wymiary ogródka należy dostosować do istniejących uwarunkowań przestrzennych, a przy określaniu zasięgu ogródka należy uwzględniać m.in. ustalenia Standardów dostępności dla m.st. Warszawy (załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 1682/2017 Prezydenta m.st. Warszawy z 23.10.2017), w szczególności w zakresie minimalnej szerokości ciągów pieszych, którą trzeba zachować jako wolną od naniesień;
    
2. na obszarach objętych ochroną konserwatorską oraz bezpośrednio przy elewacjach budynków objętych ochroną na mocy wpisu do gminnej ewidencji zabytków lub do rejestru zabytków należy uzgodnić lokalizację ogródka z właściwym konserwatorem zabytków; 
    
3. należy unikać lokalizowania ogródków na trawnikach, w przestrzeniach skwerów i zieleńców oraz bezpośrednio w zasięgu koron drzew; odstępstwa od tej zasady podlegają ocenie właściwego zarządcy terenu (np. Zarządu Zieleni m.st. Warszawy lub Wydziału Ochrony Środowiska dla dzielnicy);
    
4. każda lokalizacja wymaga sprawdzenia zgodności proponowanego zamierzenia z zapisami obowiązującego w danym rejonie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (o ile taki został uchwalony dla danego obszaru);
    
5. w przypadku ogródków usytuowanych blisko siebie, wzdłuż ciągu pieszego po tej samej stronie jednej ulicy, ich zasięg powinien być wyrównany.

Przy urządzaniu przestrzeni ogródków gastronomicznych należy uwzględnić następujące zasady:

1. aranżacja ogródka powinna być dostosowana do kontekstu architektonicznego miejsca, przy szczególnym uwzględnieniu charakteru przestrzeni (np. historycznego czy współczesnego);
    
2. nawierzchnia i wygrodzenie ogródka:

• w granicach ogródka dopuszcza się rozbieralne podesty o maksymalnej wysokości 15 cm, które po zakończeniu działalności należy zdemontować; dla wyrównania ewentualnej pochyłości terenu dopuszcza się zwiększenie wysokości podestu, nie dopuszcza się jednak podestów wykonanych z europalet;
   
• na terenach o nawierzchniach utwardzonych, w dobrym stanie technicznym, zalecana jest rezygnacja z budowy podestów;
   
• dopuszcza się ogrodzenia niezwiązane trwale z gruntem, o wysokości do 0,8 m i o lekkiej, ażurowej formie (metalowej bądź drewnianej); do wygrodzenia ogródka możliwe jest wykorzystanie niskich pojemników z roślinnością ozdobną o łącznej wysokości 1,1 m, nie dopuszcza się ogrodzeń wykonanych z europalet;
   
• dla ogródka gastronomicznego zlokalizowanego w bramie lub podcieniu nie dopuszcza się stosowania ogrodzeń, zadaszeń i podestów;
   
• na ogrodzeniu ogródka dopuszcza się umieszczenie tabliczki z nazwą własną lokalu lub logo sponsora, z zastrzeżeniem, iż będzie ona wkomponowana w ogrodzenie i dostosowana do jego charakteru, a jej wielkość nie przekroczy 15% powierzchni pojedynczego przęsła ogrodzenia; wykluczone jest umieszczanie na ogrodzeniu ogródka jakichkolwiek innych treści reklamowych.

3. w obrysie ogródka nie dopuszcza się wznoszenia jakichkolwiek form kubaturowych (namiotów, altan, wiat lub innych konstrukcji o wielu punktach podparcia i funkcji trwałego zadaszenia) oraz instalowania pionowych przekryć; dopuszcza się jedynie następujące formy przekrycia ogródka:

• parasole składane o jednym punkcie podparcia, z masztem o wysokości nieprzekraczającej 3,2 m i płaskiej czaszy lub z tzw. kominkami; czasze parasoli mogą być czteroboczne, wieloboczne lub koliste o średnicy mniejszej niż 4 m;
   
• markizy instalowane bezpośrednio do elewacji budynków ponad witrynami lokalu oraz markizy dostawiane do elewacji na niezależnej samonośnej konstrukcji, bez podpór od strony zewnętrznej (przy sprzyjających warunkach pogodowych powłoki markiz powinny być rolowane);
   
• tzw. parasole podłużne (jedynie w lokalizacjach na obszarach z zabudową nowoczesną). 

4. cechy przekryć:

• kolorystyka o niskim stopniu nasycenia barwą (np. écru), z przedziału barw Y-Y30R i kolorach odpowiadających według systemu NCS kolorom o odcieniach posiadających do 10% domieszki czerni oraz nieprzekraczających 10% chromatyczności barwy; nie dopuszcza się stosowania odcieni spoza wyznaczonych przedziałów; materiały jednolite, niewzorzyste;

• przekrycie nie powinno wystawać poza obrys ogródka; długość boku przykrycia nie większa niż 4 m, minimalna odległość między krawędzią przekrycia, a chodnikiem nie mniejsza niż 2,5 m, a szerokość obrzeża nieprzekraczająca 25 cm;

• na przekryciu, wyłącznie na jego obrzeżu, można umieścić jedynie logo lokalu i jego nazwę własną oraz logo sponsora.

5. wyposażenie ogródka:

• głównymi elementami wyposażenia ogródka powinny być stoliki, siedziska, parasole; dopuszcza się również kompozycje kwiatowe (np. donice z naturalną roślinnością, ustawione w sposób nieprzesłaniający charakterystycznych detali elewacji) oraz nagrzewnice; meble i parasole nie mogą być w całości wykonane z tworzyw sztucznych (z wyjątkiem mebli, które wiernie imitują materiały naturalne lub pokryte są tkaninami), nie dopuszcza się stolików i siedzisk zbudowanych w technologii europalet;

• kolorystykę ogrodzeń, stolików, siedzisk, donic, pomocników kelnerskich, nagrzewnic i koszy na śmieci ogranicza się do kolorów nieprzekraczających 50% chromatyczności (według systemu NCS);

• nie dopuszcza się instalowania w ogródkach jakichkolwiek urządzeń gastronomicznych, w szczególności urządzeń chłodniczych, dystrybutorów napojów, opiekaczy, palenisk itp.;
• w obrysie ogródka, przy wejściu, może być ustawiony 1 element identyfikujący z informacją o menu, w postaci ażurowego postumentu o maksymalnej wysokości do 150 cm (np. w formie sztalug) z tablicą o wymiarach: 70 x 50 cm; tablica ta może być zamkniętą mini-gablotą, tabletem lub deską do pisania kredą;
• wykluczone jest ustawianie dodatkowych elementów dekoracyjnych i reklamowych, w szczególności tzw. koziołków (potykaczy) poza granicami ogródka.

6. wyposażenie ogródka, ogrodzenia, przekrycia i zieleń dekoracyjna nie mogą zagrażać bezpieczeństwu użytkowników przestrzeni w sąsiedztwie ogródka, a zwłaszcza nie mogą ograniczać widoczności przy skrzyżowaniach ulic oraz utrudniać odczytywanie znaków drogowych.

Po zakończeniu sezonu letniego (15.03 – 15.11) restauratorzy muszą usunąć wszystkie elementy wyposażenia i inne naniesienia związane z własnym ogródkiem gastronomicznym oraz oczyścić nawierzchnię ze śladów pozostałych po działalności ogródka.